۱۰ بحران وخیم بین‌المللی که در ۲۰۱۶ شاهد خواهیم بود

سال ۲۰۱۶ در حالی آغاز شده است که دامنه‌ی بحران‌های مختلف بین‌المللی سال گذشته به سال جدید نیز کشیده شده است. یک نشریه‌ی انگلیسی در مطلبی ضمن پرداختن به این موضوع، به بررسی ۱۰ بحران پرداخته است که میراث سال ۲۰۱۵ هستند و انتظار می‌رود در سال جدید، وضعیت آنها وخیم‌تر نیز بشود.

روزنامه‌ی ایندیپندت گزارش می‌دهد بزرگ‌ترین بحران‌های بین‌المللی شکل گرفته در ۱۲ ماه گذشته، در سال جدید میلادی وخیم‌تر خواهند شد. این چیزی است که شماری از سرشناس‌ترین پژوهشگران حوزه مطالعات ریسک سیاسی به آن اشاره می‌کنند.

پس از سالی که در آن شاهد حملات تروریستی در پاریس، زمین لرزه‌ی نپال، بزرگ‌ترین بحران پناهجویان طی ۷۰ سال اخیر و همچنین تشدید منازعه میان روسیه و اوکراین بودیم، چشم‌انداز سیاسی سال ۲۰۱۶، بیانگر انتظار برای بی‌ثباتی بیشتر در شرایطی است که یک استراتژی واحد جهانی برای مقابله با بحران‌های جاری وجود ندارد.

یان برمر، تحلیلگر ریسک و تیم وی در «گروه اوراسیا»، به بررسی ده مسئله سیاسی مهم و بحرانی در سال ۲۰۱۶ پرداخته و آنها را به ترتیب اهمیت (از کمتر به بیشتر) طبقه‌بندی کرده‌اند.

 

turkish-10.jpg

۱۰- ترکیه

رجب طیب اردوغان، رییس‌جمهوری ترکیه در تلاش برای برقراری یک سیستم حکومتی است که به جای پارلمان، توسط شخص خودش اداره شود. این یک تاکتیک تهاجمی است که می‌تواند به سرمایه‌گذاری‌های تجاری در این کشور صدمه بزند.

افزون بر این، فشار امریکا بر ترکیه برای مقابله با داعش، عملاً این کشور را در مقابل حملات این گروه تروریستی آسیب‌پذیرتر خواهد کرد؛ در حالی که دستاوردهای اقدامات ترکیه علیه تروریست‌ها از حد متوسط فراتر نخواهد رفت.

 

election-9.jpg

۹- کم بودن تعداد انتخابات

رشد اقتصادی کند و پایین آمدن استانداردهای زندگی، سبب نارضایتی مردم می‌شود؛ اما در امسال، تعداد انتخابات‌ها کم است و مردم نمی‌توانند دیدگاه خود را به حکومت منتقل کنند. به طور معمول، این روند نویدبخش یک سال آرام است، اما برمر دانشمند علوم سیاسی هشدار می‌دهد، این بار، ماجرا متفاوت است. کمبود انتخابات می‌تواند سبب جریان یافتن اعتراضات مردمی در سطح خیابان‌ها شود.

brazil-8.jpg

 ۸- برزیل

این کشور قدرتمند امریکای جنوبی، در مسیری حرکت می‌کند که نتیجه‌اش، گیر افتادن در باتلاق بحران سیاسی و ناتوانی از حل و فصل کسری مالی رو به افزایش است. چه دیلما روسف، رییس‌جمهور برزیل بتواند جایگاه خود را حفظ کند و چه ناچار به کناره‌گیری شود و جای خود را به میچل تِمِر، معاون خود بدهد، باز هم دولت قادر نخواهد بود مسائل فزاینده کشور را حل و فصل کند.

leadership-7.jpg

۷- رهبران غیر‌قابل پیش‌بینی

زیاد شدن شمار رهبرانی که به داشتن رفتاری غیرقابل پیش‌بینی شناخته می‌شوند، سبب بی‌ثبات‌تر شدن سیاست بین‌الملل خواهد شد. در رأس این مجموعه، ولادیمیر پوتین و رجب طیب اردوغان، رؤسای جمهور روسیه و ترکیه قرار دارند. محمد بن سلمان، جانشین ولیعهد عربستان سعودی و پترو پروشنکو، رییس‌جمهور اوکراین، از دیگر اعضای این گروه به شمار می‌روند.

 

tecnologist-6.jpg

۶- ظهور «تکنولوژیست‌ها»

جایگاه ششم در میان ده چالش بزرگ سیاسی، به نفوذ بازیگران غیردولتی – از شرکت‌های فناوری فعال در «سیلیکون وَلی» (مرکز فناوری‌های پیشرفته در امریکا) گرفته تا گروه‌های هکری – بر حوزه سیاسی مربوط می‌شود. برمر پیش‌بینی می‌کند که دولت‌ها، به این کارگزاران پرقدرت واکنش نشان دهند و همین امر به بی‌ثباتی بازارها و پیامدهای سیاسی منجر شود.

 

saudi-arabia-5.jpg

۵- عربستان سعودی

به موازات منزوی تر شدن عربستان سعودی و نزاع‌های داخلی میان اعضای خاندان آل سعود، انتظار می‌رود این کشور روند تهاجمی‌تری را در سطح منطقه در پیش بگیرد. با روی کار آمدن ملک سلمان به عنوان پادشاه سعودی و افزایش تنش‌های این کشور با ایران، سناریوی وقوع یک منازعه‌ی مستقیم در منطقه به هیچ‌وجه غیر واقع بینانه نیست.

 

daesh-4.jpg

۴- داعش و «دوستان»

واکنش به قدرتمندترین سازمان تروریستی تاریخ، در روندی اشتباه جریان پیدا کرده و اغلب از سوی گروه‌هایی بوده که خود با یکدیگر اهدافی متضاد دارند. در سال ۲۰۱۶، چشم‌اندازی برای حل این مسئله وجود ندارد. در صدر اهداف حملات داعش، کشورهای فرانسه، روسیه، ترکیه، عربستان سعودی و امریکا قرار دارند و برخی دولت‌های خاورمیانه نیز اثرات فعالیت این گروه را احساس خواهند کرد.

china-3.jpg

 ۳- جای پای چین

امروزه چین به عنوان تنها کشوری که دارای یک استراتژی اقتصادی جهانی است، در جایگاهی قرار گرفته که می‌تواند تعیین‌کننده بسیاری از وقایع و پیامدهای سیاسی باشد. با این حال، به گفته برمر، بیشتر بازیگران بین‌المللی آماده پذیرش اولویت‌های چین و یا موافق با این اولویت‌ها نیستند.

europ-2.jpg

۲- «بسته» شدن اروپا

آن‌هایی که خواستار یک اروپای باز یا بسته هستند، سبب ایجاد انشقاق در اتحادیه اروپا خواهند شد. برمر پیش‌بینی می‌کند، هرچند اقتصادهای اروپا به روند فعلی خود ادامه خواهند داد، در حوزه‌هایی همچون باز ماندن مرزها، تغییراتی به وجود خواهد آمد. به عقیده وی، احتمال خروج انگلیس از اتحادیه اروپا، بیش از آن چیزی است که اغلب مردم تصور می‌کنند.

 

obama-1.jpg

 ۱- اتحاد «توخالی»

همکاری و شراکت فراآتلانتیکی که زمانی مهم‌ترین اتحاد جهان محسوب می‌شد، اکنون ضعیف‌تر و ناکارآمدتر از هر زمان دیگری طی چند دهه اخیر شده است. در شرایطی که امریکا دیگر به نیابت از اروپا مداخله نمی‌کند و اختلافات امریکا و اروپا بیش از پیش در موضوع سوریه مشخص می‌شود، هیچ یک از این دو (امریکا و اروپا) مسئولیت خاموش کردن آتشی که در جهان افتاده را بر عهده نمی‌گیرد. می‌توان گفت، «آتش‌نشان بین‌المللی» دیگر وجود ندارد.

 

منبع: تابناک

 

پاسخ دهید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *

شما می‌توانید از این دستورات HTML استفاده کنید: <a href="" title=""> <abbr title=""> <acronym title=""> <b> <blockquote cite=""> <cite> <code> <del datetime=""> <em> <i> <q cite=""> <strike> <strong>