تخلف پیش انباشته سازی

یکی از تخلفاتی که این روزها در حرفه بازریابی شبکه ای زیاد با آن مواجه می شویم، انباشته سازی موجودی کالا توسط بازاریابان است. این تخلف علاوه بر آنکه زیان های مالی را متوجه بازاریابان می نماید، شبهه هرمی بودن فعالیت این شرکت ها را در اذهان عمومی مطرح خواهد کرد.


یکی از تخلفاتی که این روزها در حرفه بازریابی شبکه ای زیاد با آن مواجه می شویم، انباشته سازی موجودی کالا توسط بازاریابان است. این تخلف علاوه بر آنکه زیان های مالی را متوجه بازاریابان می نماید، شبهه هرمی بودن فعالیت این شرکت ها را در اذهان عمومی مطرح خواهد کرد؛ زیرا می دانیم که در طرح های هرمی سرپوش محصولی، افراد را اجبار به خرید حجم زیادی از محصولات می نمایند تا با افزایش حجم فروش، میزان پورسانت دریافتی را افزایش دهند؛ در حالیکه این محصولات فاقد ارزش بازاری بوده و قابل فروش در بازار نیستند و صرفاً سرپوشی برای قانونی جلوه دادن طرح هستند و افراد با خرید آن ها فقط با انباری از کالاهای غیر قابل فروش مواجه خواهند شد. همان طور که می دانیم الزام به خرید حجم مشخص کالا و انباشته سازی آن ها از مصادیق طرح های هرمی است، اما چرا در روند فعالیت بازاریابان شرکت ها شاهد این تخلف هستیم با وجود اینکه تأکیدات زیادی در جهت منع حرکت بازاریابان به این سمت وجود دارد. با مطالعه دستورالعمل مصوب وزارت صنعت، معدن و تجارت می بینیم اهمیت این موضوع تا آنجایی است که یکی از بندهای دستورالعمل به این موضوع اختصاص یافته است و در آن عنوان شده است که شرکت ها نباید بازاریابان را تشویق به خرید عمده کالا بیش از توان فروش یا مصرف در یک دوره مشخص نمایند و مقدار فروش و فرصت زمانی لازم برای واجد صلاحیت شدن ادامه حضور در طرح، باید در حد معقول باشد. بارها در مقالات منتشر شده اشاره شده است، رسالت اصلی یک شرکت بازاریابی شبکه ای خرده فروشی محصولات است و سودآوری شرکت می بایست بر پایه این امر مهم قرار بگیرد، اما متأسفانه با نگاه به عملکرد بازاریابان شرکت و گزارش هایی که دریافت می شود، می بینیم که تمرکز اصلی بازاریابان بر جذب اعضاء جدید و تحمیل حجم خرید غیر منطقی در قالب توصیه به آنان قرار گرفته است. حجم خرید بالای محصولاتی که به دلیل کیفیت پائین و قیمت بالاتر از قیمت بازار، بازاریابان را با انباری از کالاهای انباشته شده مواجه می نماید و اگر بررسی بر روی عملکرد شرکت های موفق دنیا داشته باشیم و آن را با عملکرد شرکت های داخلی مقایسه کنیم متوجه می شویم که ریشه اصلی این مشکل در راهبرد شرکت و محصولات ارائه شده توسط شرکت هاست. شرکت های بازاریابی داخلی تبدیل به توزیع کنندگان کالاهای وارداتی شده اند و فقط نقش یک واسطه را برعهده گرفته اند. این شرکت ها به این دلیل که خودشان تولید کننده نیستند، اقدام به عرضه کالاهای دیگر شرکت های تولیدی که اکثر آن ها خارجی هستند می نمایند و برای صرفه جویی در هزینه شان بعضاً برندهای ناشناخته را انتخاب می نمایند که متأسفانه کیفیت محصولاتشان از کالاهای تولید داخل کشورمان کمتر است و به دلیل هزینه های واردات این کالاها، با قیمت هایی آن ها را عرضه می نمایند که از سایر کالاهای مشابه در بازار گران تر بوده و قابلیت رقابت در بازار را ندارند. زمانی که محصول به دلیل قیمت بالا و کیفیت پائین قابلیت فروش در بازار را نداشته باشد، بازاریابان برای جبران کاهش تقاضا اقدام به عضو گیری بازاریابان جدید در سطح گسترده و تحمیل حجم خرید بالا به آنان می نمایند تا بتوانند به درآمد مناسب دست پیدا کنند. در واقع ریشه اصلی مشکل را در تولید کننده نبودن شرکت های بازاریابی داخلی و ارائه محصولات وارداتی با کیفیت پائین، می توان یافت. همه شرکت ها اقداماتی را برای مبارزه با پیش انباشته سازی کالا توسط بازاریابان در پیش گرفته اند و حتی نرم افزارهایی را تعبیه کرده اند تا بتوانند حجم خرید بازاریابان را کنترل نمایند، اما بهتر است به صورت ریشه ای اقدام به حل این مشکل نمایند و به جای تمرکز بر نظارت، اقدام به پیشگیری از وقوع آن نمایند و در راهبردهای اساسی شرکتشان و محصولاتی که عرضه می نمایند، تغییراتی را ارائه دهند تا بتوانیم شاهد پیشرفت این حرفه و قرار گرفتن آن در جایگاه اصلی خودش باشیم.

پاسخ دهید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *

شما می‌توانید از این دستورات HTML استفاده کنید: <a href="" title=""> <abbr title=""> <acronym title=""> <b> <blockquote cite=""> <cite> <code> <del datetime=""> <em> <i> <q cite=""> <strike> <strong>